Ule malowane.

I stało się coś czego nikt z nas się nie spodziewał. Jeszcze parę lat temu nic nie wskazywało na to, że jeden z moich braci zainteresuje się pszczelarstwem. A wystarczyło jedno skromne marzenie: jak fajnie byłoby mieć swój miód. Wystarczy bardzo chcieć a wtedy i wszelkie trudności związane z realizacją celu znikają. 

Z całego tego zachwytu pomalowałam mu dwa pierwsze ule. 
Niech jest kolorowo a nie tak zwyczajnie :-). 

Jaskry

Jest taki czas, że nie chce się kompletnie nic. Ma się ochotę pooglądać gazety, obejrzeć kiepski film, zjeść coś słodkiego, poczytać książkę, poleżeć, pomyśleć albo zrobić kilka zdjęć ;-P.

W szkole nigdy bym nie pomyślała, że wrócę kiedykolwiek do czytania lektur gdzieś tam w przyszłości, przecież jest tyle ciekawych książek. "Nad Niemnem" Elizy Orzeszkowej. Uważana, za jedną z nudniejszych lektur ze względu na przydługawe opisy przyrody. Dziś wypożyczyłam :-).

Jaskry i światło, relaks dla oczu i duszy.

Wiosna

Mistrzowie kamuflażu...

... co roku ten sam cykl, niezmiennie, od zawsze. Wszytko już ostatecznie zbudziło się do życia...

...a My?

Sałatka z surowego buraczka i pieczarek

Składniki (dla jednej osoby)

jeden surowy buraczek

dwie surowe pieczarki

ogórek kiszony

liście sałaty lodowej

Buraczka, pieczarki, ogórek zetrzeć na tarce o dużych oczkach, sałatę porwać na drobne kawałki.

Sos:

słonecznik łuskany (ok. 2-3 łyżki; można wcześniej namoczyć)

woda po kiszonych ogórkach (nie dużo, tak, żeby zakryła słonecznik)

czosnek 1-2 ząbki

trochę selera korzeniowego (ok. dwa plastry)

odrobina marchewki

sól do smaku

ewentualnie woda gdyby było za gęste

Zblendować i wymieszać z warzywami.

Smacznego :-)

Śniadanie Wielkanocne

A jak przestanę jeść mięso to schudnę??? Moja odpowiedź i kilka wskazówek ;-)

Uwaga, to będzie dłuuuugiiii post ;-P - tylko dla wytrwałych, zmotywowanych prawdziwych twardzieli ;-).

Mięsa nie jem od końca 2009 roku, mamy już początek 2015 i tak sobie myślę, że 5 lat to naprawdę sporo. Moje menu jest teraz praktycznie całkowicie surowe, nie wliczając picia kawy i kilku grzeszków typu: czarna czekolada czy sporadycznie trochę chipsów. Cała moja dietetyczna przygoda zaczynała się oczywiście od wegetarianizmu.

Mogę śmiało powiedzieć, będąc już tak daleko, że wegetarianizm i weganizm to naprawdę bułka z masłem. Jeśli mówię komuś, że nie jem mięsa a jedynie surowe warzywa i owoce to mam wrażenie, że większość po prostu nie dowierza. Wielu nie zdaje sobie sprawy z tego, że nie jem chleba, bułek i żadnego innego pieczywa, jogurtów, serków, gotowanych zup, ziemniaków, fasoli, grochu, itd. Jedynie zdanie, które większość jest w stanie zapamiętać i sobie uświadomić brzmi: nie je mięsa. Okazuje się, że można, więc tym bardziej możliwe jest życie bez produktów pochodzenia zwierzęcego (weganizm). 

Krowy, byki, konie, barany, słonie, żyrafy też nie jedzą mięsa i jakoś mają się dobrze...no, gdyby nie ludzie.  

Utrecht...już wspomnienie.

Po przeszło 10 miesiącach mogę przyznać, że poniekąd przyzwyczaiłam się do tego miasta, a proces ten trwał naprawdę długo, w zasadzie zakończył się kiedy uświadomiłam sobie, że niebawem wyjeżdżamy. Cała Holandia wydaje mi się już mniej bajkowa niż na początku. Tak, to piękny, malowniczy kraj, ale...nudny :-/. Kraina to raczej dla lubiących życie w dostatku, nie związanych z naturą. Nie ma tu biedaków. Dla bezdomnych są noclegownie a także serwowane są obiady z prowiantem "na drogę". Państwo holenderskie naprawdę dobrze opiekuje się swoimi obywatelami.